ت تا اين كالبد در گور نرود از شرّ نفس خود ايمن مباش ص 69 تا قرب نبود قربت نبود ص 38 تا نيست نشوى علم دين بيان نتوانى كردن ص 56 تيغ ذو الفقار را هم بازوى على مىبايد ص 6 ج جان آنگه گيرد سخنت كه تو با جان شوى ص 7 جوانمرد آن باشد كه مستحقّ رنجانيدن را نرنجاند ص 67 چ چو از باطل جستى به حق رسيدى ص 73 چون ترا جان نباشد سخنان ترا كى جان باشد ص 6 ح حكمت و لطيفه از ذات ايمان خيزد ص 52 حلاوت در قال نيست حلاوت در حال است ص 102 خ خرد آنست كه از طبع ناايمنست ص 69 خنك آنكه چشمش بخسبد و دلش نخسبد ص 64 د دوست شجاع را دوست مىدارد ص 27 ده اسب نقش كنى بر ديوار هيچ نيرزد ص 7 ديدن غير جنس هر ساعتى مرگ بود ص 54